Skip to main content
Add video to a playlist

Title

Choreographer

The description is limited to to a length of 500 characters


Your playlists

The video has been added successfully.

The video is already in this playlist.

You must be a member to enjoy all functionalities Login Register
You must be a member to view this playlist Login Register
Delete my video history Are you sure you want to delete the history?
Delete my search history Are you sure you want to delete the history?
Create a playlist The description is limited to to a length of 500 characters


Embed the video Embed the video on your website
Index
See the video
You can now make your playlists public! To do that, please visit your personnal account

Attention !
This video contains violence or nudity
Delete the playlist Are you sure you want to delete the playlist ?
Share this playlist
Configure access Keep your playlist private
(Only you can see it)
Make your playlist public
(and share it with the rest of users)
Configure access
Share Address Share by e-mail Send
Help By default, the search engine returns results for all founded words. For an advanced search, please use ":"
(eg: ":hiphop && breakdance")

You can use thoses operators :
AND (&&), OR (||), NOT, (! or -)

To use the NOT operator correctly, the second word needs to be written just after the exclamation mark, without space (e.g. ":merzouki !hip hop").


Documents
Information Your submission has been sent
Video information

Google Chrome Web Browser's video policy changed since version 66 : Video playlist can't be played automatically.

For the best experience of Numeridanse, we recommand you to use Mozilla Firefox.

offers

PRO Offer

Exclusively for artists/companies, directors.

options:

  • Virtual exhibition tool
  • Independent management and promotion of your work
  • Unlimited number of contributor account administrators
  • Guest account creation
  • No advertising on the site or videos
  • Site available in French and English
  • HTML5 player ready
  • Unlimited bandwidth
  • Shareable private links
  • Unlimited uploads
  • Secure data storage
  • + Technical support
offers

PRO Offer +

Artists, companies, organisations, production agencies, libraries and resource centres, local authorities, festivals, performance centres, arts councils and foundations, directors, associated professionals.

options:

  • Virtual exhibition tool
  • Independent management and promotion of your work
  • Unlimited number of contributor account administrators
  • Guest account creation
  • No advertising on the site or videos
  • Site available in French and English
  • HTML5 player ready
  • Unlimited bandwidth
  • Shareable private links
  • Unlimited uploads
  • Secure data storage
  • + Technical support

+ Advice and support to create video content, further training in cataloguing, browsing, researching documents and organising video content (virtual exhibitions, playlists, etc.)

advantages

Promote your video collection

Unlike more generic platforms, Numeridanse offers a platform dedicated to dance and is run by professionals – La Maison de la Danse and Centre national de la danse.
Numeridanse is an internationally renowned site used by artists, arts professionals, journalists, researchers, teachers, dance enthusiasts, etc.

advantages

Guaranteed access to an exclusive video collection

Only dance professionals can open PRO and PRO+ accounts and exhibit their content on the platform. You are contributing to the history of dance. By appearing on Numeridanse your videos are made available to everyone.

advantages

Share your account

You can create ‘guest contributor’ accounts so your staff can share the same tools as you. Their video collections are linked to your account and any upload will be submitted to you for validation.

Back to themas

Przestrzeń sceniczna

05:48

La Belle Dame

Massin, Béatrice (France)

02:51

Swan Lake

Makarova, Natalia (France)

Maison de la Danse de Lyon 2010 - Director : Picq, Charles

Choreographer(s) : Makarova, Natalia (Russian Federation) Ivanov, Lev (Russian Federation) Petipa, Marius (France)

Video producer : Maison de la Danse de Lyon

Integral video available at Maison de la danse de Lyon

Take a look at this work in the video library
02:23

Roaratorio

Cunningham, Merce (France)

01:59

Sanctum - Imago

Nikolaïs, Alwin (United States)

03:00

Collection particulière

D'Urso, Maria Donata (France)

Maison de la Danse de Lyon 2006 - Director : Picq, Charles

Choreographer(s) : D'Urso, Maria Donata (Italy)

Video producer : Disorienta;Maison de la Danse

Integral video available at Maison de la danse de Lyon

Take a look at this work in the video library
16:09

Le Défilé

Chopinot, Régine (France)

04:14

Stronger

Branson, Wilkie (United Kingdom)

Numeridanse.tv 2009

Choreographer(s) : Branson, Wilkie (United Kingdom)

Video producer : IDILL

Take a look at this work in the video library

Przestrzeń sceniczna

Maison de la Danse de Lyon 2019 - Director : Plasson, Fabien

Autor : Anne Décoret-Ahiha

pt pl de es en fr

Discover

  „Zrób cztery kroki w górę do ogrodu, potem zeskocz na podwórze!” – komuś nieznającemu języka teatralnego takie polecenie może się wydać dość dziwaczne. Terminologia używana do opisu ruchu tancerzy na scenie wywodzi się ze sposobu organizacji przestrzeni scenicznej, która wyłoniła się w okresie renesansu i przyjęła na stałe podczas panowania Ludwika XIV. Linie zbiegają się w najbardziej pożądanym miejscu – punkcie środka perspektywy, naprzeciwko którego siedzi osoba, będąca najważniejszym widzem spektaklu – król; w punkcie zbiegu odbywają się najważniejsze działania sceniczne.    
  Na początku XX wieku przestrzeń sceniczna stała się przedmiotem badań i eksperymentów. W 1911 roku Niżyński stworzył Popołudnie fauna – spektakl w formie animowanej płaskorzeźby, w którym tancerze poruszali się zwróceni bokiem do proscenium, co dawało efekt choreografii jednowymiarowej.    
  W latach 70. XX wieku amerykańscy artyści nurtu postmodernistycznego zakwestionowali klasyczne zasady teatralne, stwierdzając, że taniec może być wykonywany wszędzie – na poddaszach, w parkach, na dachach budynków… Widzowie nie byli do tego przyzwyczajeni. Przestrzeń i miejsce, gdzie odbywa się spektakl, warunkują relację zachodzącą między widzem a wykonawcą; odgrywają też ważną rolę z punktu widzenia artystycznych, społecznych i kulturowych założeń tańca. Nietypowe konfiguracje przestrzenne w tańcu pozwalają również na badanie bogatych możliwości ruchu ludzkiego ciała.

Description

1. W stronę sceny włoskiej       


La Belle Dame / Jezioro łabędzie  
W okresie baletu dworskiego, gatunku łączącego poezję, muzykę i taniec, który był poprzednikiem baletu klasycznego, przedstawienia grane były na środku ogromnych sal, najczęściej prostokątnych, w których publiczność zasiadała w jednym lub kilku rzędach miejsc wzdłuż trzech ścian pomieszczenia. Rodzina królewska, siedząca na podwyższeniu w centralnej części widowni, oglądała serię „wejść”, czy też układów choreograficznych, z których część miała charakter poważny, zaś inne przywodziły na myśl występy błazna, w zależności od stylu wykonywanych kroków i liczby tancerzy  W poszczególnych „wejściach” w La Belle Dame eksponowane są różne figury i kombinacje geometryczne, które tancerze kreślą na podłodze, korzystając z szerokiego repertuaru kroków.    
  Wraz z pojawieniem się stałych konstrukcji opartych na włoskim (pudełkowym) modelu sceny, taniec przestał być pokazywany na dworze królewskim. Spektakle zaczęto prezentować na scenach teatralnych, frontalnie do widowni.    
  Poza możliwością użycia maszynerii, nowy układ sceny wywarł wpływ na konwencje i zasady baletu określone przez baletmistrza Beauchampa. Układ nóg en dehors, w którym kość udowa tancerza ulega rotacji na zewnątrz, ułatwiając wykonywanie ruchów bocznych, poruszanie się wokół osi poprzecznej ciała i utrzymanie punktu równowagi, wynika z zasad perspektywy. Efekt grupowego układu choreograficznego zależy od sposobu postrzegania kątów, linii i osi przez publiczność. Marius Petipa opanował ten styl do perfekcji, czego dowodem jest prezentowany fragment trzeciego aktu Jeziora łabędziego.    

2. Centrum jest wszędzie   

Roaratorio / Sanctum-Imago  
Tancerze Merce’a Cunninghama poruszają się w zupełnie inny sposób, w oparciu o całkowicie odmienną koncepcję przestrzeni scenicznej. Wychodząc od teorii względności Einsteina, amerykański choreograf odrzucił ideę jednej perspektywy widzenia i jednego punktu centralnego, na którym skupia się wzrok widza. Przestrzeń sceniczna nie jest podporządkowana żadnej hierarchii i nabiera innego wymiaru – staje się obszarem działania wielorakich i złożonych sił ujawnionych dzięki ruchom tancerzy. Tancerzy nie obowiązuje już zasada ustawienia się przodem do widza – mogą odwrócić się do niego tyłem, ten zaś może swobodnie decydować, co chce oglądać. Wykonawcy mogą także siedzieć na scenie przed rozpoczęciem tańca, co widać w prezentowanym fragmencie spektaklu Roaratorio, gdyż, jak stwierdził Cunningham, „ciało w bezruchu zajmuje tyle samo czasu i przestrzeni, co ciało, które się porusza.”    
  Podobnie jak Cunningham, Alwin Nikolaïs opowiedział się po stronie wielowymiarowości. Poszukiwaniom Nikolaïs w zakresie scenograficznych możliwości przestrzeni towarzyszyła praca silnie ukierunkowana na ciało – żeby opanować przestrzeń sceniczną, tancerze muszą opanować przestrzeń własną.


3. Projekty scenograficzne


Moving Target / Collection particulière / Défilé  
W Collection Particulière (Kolekcja prywatna) Maria Donata d’Urso zastosowała jeszcze inną koncepcję scenograficzną. Nie powiększyła sceny za pomocą lustra, lecz przedzieliła ją poziomym panelem z grubego szkła, przeciętym wzdłuż osi podłużnej. Przez otwór w panelu przewieszone jest ciało tancerki – by nie stracić równowagi artystka musi się wykazać ogromną zwinnością. Zastosowanie podłoża zawieszonego nad poziomem sceny, przeciętego wzdłuż i wykonanego ze szkła (materiału, który ma nietypową przyczepność i przez to kształtuje ruch), umożliwia twórczyni spektaklu i tancerce podjęcie rozbudowanej refleksji nad ciałem, jego strukturą i powierzchnią.    
Spektakl autorstwa Régine Chopinot ma formę pokazu mody w stylu burleski. Przestrzeń sceniczna ma wymiary i kształt wybiegu dla modelek, który prowadzi w głąb widowni, otaczającej go z trzech stron, tak jak podczas prawdziwego pokazu mody. Podstawą choreografii są ruchy w tył i w przód, zbliżanie się do widowni i oddalanie od niej, co tworzy humorystyczne scenki.    

4. Spektakle plenerowe     

Le Défilé / Desa Kela Patra / Stronger  
Zapoczątkowana w 1996 roku parada (fr. le défilé) nawiązuje do popularnej tradycji spektakli ulicznych. Jej wyjątkowość polega na zaangażowaniu performerów-amatorów. Już w zimie rozpoczyna się nabór mieszkańców aglomeracji liońskiej chętnych, by dołączyć do jednej z wielu grup, które wystąpią na kolejnej paradzie pod kierunkiem znanego choreografa z regionu. Następnie zaczynają się próby, budowane są platformy, szyte kostiumy. Uczestnicy prowadzą intensywną wymianę pomysłów, wspólnie pracują, stają się sobie bliżsi.    
Turyści, którym udało się odkryć muzykę i taniec Bali są zachwyceni. Na tej indonezyjskiej wyspie występy odbywają się w plenerze, na przykład przed świątynią w miejscowości Sabatu, która większość swoich działań koncentruje na sztuce. Przestrzeń przeznaczona dla tancerzy jest podporządkowana składowi orkiestry ksylofonów, nazywanej gong kebyar, która im towarzyszy. Otoczeni muzykami tancerze, pod wpływem dźwięku ich instrumentów, wykonują jeden ze skarbów balijskiej choreografii, kiedyś zarezerwowany wyłącznie dla dworów królewskich i książęcych.    
Miejsca publiczne, dworce kolejowe, lasy, schody… Pola, place budowy, muzea… Różnorodne przestrzenie pozwalają na niezwykłe eksperymenty choreograficzne, prowadzone z inicjatywy współczesnych choreografówW tanecznym filmie wideo Stronger leśna ściółka, usłana liśćmi i poprzecinana korzeniami, nie jest stabilnym podłożem dla tancerzy break dance. Jednak Wilkie Branson i Joel Daniel z zespołu B. Boys wykorzystują nierówności terenu, przeszkody w postaci głazów i drzew, nieregularne wzniesienia i zagłębienia, jako niestandardowe punkty podparcia, by stworzyć choreografię łączącą wspinaczkę i ześlizgiwanie się w dół. 

In more depth

  CHRISTOUT, Marie-Françoise. Le ballet de cour de Louis XIV : 1643-1672 mises en scène. Paris : Centre National de la Danse, 2005. 292 p. (Nouvelle librairie de la danse).  
  CLIDIERE, Sylvie, DE MORANT, Alix. Extérieur danse : essai sur la danse dans l'espace public [Livre DVD]. Paris : Editions L'Entretemps / HorsLesMurs, 2009. 191 p. (Carnets de rue).  
  CUNNINGHAM, Merce.  « L'espace, le temps et la danse »,  in VAUGHAN, David, LUCIONI, Denise (trad.). Merce Cunningham, Un demi-siècle de danse. Paris : Plume, 1997. 315 p.  
  DUROSOIR, Georgie. Les ballets de la cour de France au XVII° siècle ou les fantaisies et les splendeurs du baroque. Genève : Papillon, 2004. 160 p. (Mélophiles).  
  BOISSIERE, Anne. « Appia et les espaces rythmiques », in Les carnets du paysage, 2007, n°13 & 14, Comme une danse, Arles, Actes Sud : l'Ecole Nationale Supérieure du Paysage, p. 64-79.    
  BRUNON, Hervé. « Lieux scéniques et chorégraphie du parcours : les jardins de Versailles et la danse sous Louis XIV », in Les carnets du paysage, 2007, n°13 & 14, Comme une danse,  Arles, Actes Sud et l'Ecole Nationale Supérieure du Paysage, p. 81-101.    
  KUYPERS, Patricia. « Réinventer l'espace scénique : entretien avec Lucinda Childs », in Nouvelles de danse n° 42/43 : Danse et architecture, Bruxelles, Contredanse, 2000.    
  SAILLARD, Olivier. (dir.), PINASA, Delphine. Le défilé : Jean-Paul Gaultier, Régine Chopinot. Catalogue d’exposition (Moulins, Centre National du costume de scène et de la scénographie, décembre 2007 – mai 2008). Paris : Musée des Arts Décoratifs, 2007. 256 p.  
  « Une nuit balinaise ». Programme de spectacle, Troupe des artistes de Sebatu (Bali), Biennale de la danse, 14 - 16 septembre 2012.   

Autor

Anne Décoret-Ahiha

Credits

Wybór fragmentów filmowych
Olivier Chervin

Wybór tekstów i bibliografii
Anne Décoret-Ahiha

Produkcja
Maison de la Danse


Zagadnienie „Przestrzeń sceniczna” opracowano dzięki wsparciu Sekretariatu Generalnego francuskiego Ministerstwa Kultury i Komunikacji – Urzędu Koordynacji Polityki Kulturalnej i Innowacji. 

Your opinion interests us
By accessing the website, you acknowledge and accept the use of cookies to assist you in your browsing.
You can block these cookies by modifying the security parameters of your browser or by clicking onthis link.
I accept Learn more