Skip to main content

Taniec i sztuki plastyczne

02:59

Parade

Massine, Léonide (France)

Maison de la Danse de Lyon 2008 - Director : Picq, Charles

Choreographer(s) : Massine, Léonide (Russian Federation)

Video producer : Maison de la Danse

Integral video available at Maison de la danse de Lyon

Take a look at this work in the video library
05:38

Le saut de l'ange

Bagouet, Dominique (Le saut de l'ange)

08:17

Carmen/Shakespeare

Mesa, Olga (France)

04:43

N°14

La Ribot (Switzerland)

02:26

100% polyester, objet dansant n°( à définir)

100% polyester, objet dansant n°( à définir) (100% polyester, objet dansant n°( à définir))

03:28

b.c, janvier 1545, fontainebleau.

Rizzo, Christian (France)

Maison de la Danse de Lyon 2007

Choreographer(s) : Rizzo, Christian (France)

Video producer : l'association fragile;Maison de la Danse

Integral video available at Maison de la danse de Lyon

Take a look at this work in the video library

Taniec i sztuki plastyczne

Maison de la Danse de Lyon 2019 - Director : Plasson, Fabien

Autor : Marie-Thérèse Champesme

pt pl de es en fr

odkryć

Taniec i sztuki plastyczne często były dla siebie źródłem inspiracji i polem wzajemnych wpływów. Całościowe omówienie związków między tymi dwiema dziedzinami sztuki nie jest możliwe w ramach tego opracowania, dlatego ograniczymy się do pokazania roli, którą odegrały sztuki plastyczne w wybranych choreografiach. Artysta plastyk nie jest już tylko współpracownikiem choreografa, ale często staje się współautorem spektaklu. W niektórych przypadkach scenografia może zostać nawet uznana za dzieło sztuki samo w sobie i przedstawiona publiczności jako samoistna instalacja.   

Description

Parade – Léonide Massine  
Chcąc nadać równe znaczenie tańcowi, muzyce i dekoracji, Sergiej Diagilew, dyrektor Baletów Rosyjskich, zaangażował do produkcji swoich spektakli choreografów, muzyków i malarzy awangardy. Tak też było w przypadku Parade z 1917 roku. Do zespołu Diagilewa, poza Jeanem Cocteau, Erikiem Satie, i Léonidem Massine'em , dołączył Pablo Picasso. Działo się to w samym środku I wojny światowej. Frywolność i nonkonformizm Parade wywołały skandal. Charakterystyczne dla Parade jest odrzucenie naturalizmu i psychologii, przy jednoczesnym wprowadzeniu odniesień do popularnych form rozrywki, jak cyrk czy kabaret.  

Le saut de l’ange – Dominique Bagouet  
Praca Le Saut de l'ange autorstwa Dominique’a Bagoueta powstała w 1987 roku w Cour Jacques Coeur w Montpellier. Christian Boltanski, który był odpowiedzialny nie tylko za projekt scenografii i kostiumów, ale także za ogólną „koncepcję” spektaklu, podzielił scenę na dwie części – jedna była zupełnie pusta, a wykonawcy tańczyli bezpośrednio na podłodze; na drugiej ustawiono czerwono-żółty podest, przywodzący na myśl cyrk i tworzący swego rodzaju mały teatr w teatrze. Spektakl grany był wieczorem – gdy tylko zapadł zmrok, zapalano żarówki kojarzące się z jarmarkiem lub dekoracjami bożonarodzeniowymi. Na pozór naiwna scenografia Boltanskiego i jego podejrzliwość względem tradycji baletowej pomogły Dominique'owi Bagouetowi „rozluźnić” choreografię, uczynić taniec bardziej spontanicznym.  
 
Soapéra - Mathilde Monnier  
Od wielu lat Mathilde Monnier z przyjemnością współpracuje z muzykami, pisarzami, artystami wizualnymi i innymi choreografami. W 2010 roku stworzyła spektakl Soapera wspólnie z malarzem Dominikiem Figarellą. Otoczeni pianą tancerze konfrontują się z gęstą, mokrą materią; powodują, że się unosi, przemieszcza, rozstępuje, odsłaniając od czasu do czasu samych artystów. Tancerze poruszają się powoli – piana długo zachowuje swoje właściwości i pozostaje nieprzenikniona.  

Carmen/Shakespeare - Olga Mesa i Francisco Ruiz de Infante  
Carmen/Shakespeare to projekt w kilku aktach, którego autorami są Olga Mesa i Francisco Ruiz de Infante. W 2013 roku, na potrzeby aktu pierwszego, zatytułowanego The Fog (Mgła), stworzyli projekt audiowizualny, miksując nagrania wideo oraz dźwięki zarejestrowane na taśmie i tworzone w czasie rzeczywistym. Carmen/Shakespeare to spektakl o uwodzeniu i pożądaniu, napięciach i wewnętrznych rozgrywkach prowadzonych w związku między dwojgiem ludzi. Scena staje się „polem bitwy” [12], metaforą chaosu miłości, gdzie dwoje bohaterów, będących jednocześnie reżyserami i wykonawcami, raz współpracując, a innym razem rywalizując ze sobą.  

Pièces distinguées - La Ribot  
Od 1991 roku La Ribot celowo lokowała swoje prace na pograniczu tańca, sztuk performatywnych i wizualnych. Chcąc zmienić swoją relację z widzem, uwolnić się z form narzucanych przez instytucje i inaczej pracować z ciałem w przestrzeni, La Ribot zazwyczaj prezentuje swoje Piezas distinguidas (Spektakle wybitne) w muzeach i galeriach. Sprzedaje je także kolekcjonerom dzieł sztuki.  Przedstawiając absurdalne rytuały, Piezas distinguidas oscylują między komedią a tragedią – ciało jest często brutalizowane, traktowane jak rzecz, przedmiot pożądania, mierzone, źle traktowane. Stojąc lub siedząc na ziemi obok tancerza, widzowie wchodzą w niekomfortową rolę mimowolnych podglądaczy przemocy.  

100% polyester, objet dansant n°( à définir) – Christian Rizzo  
W 100% polyester, objet dansant n° (à définir), pierwszej pracy Christiana Rizzo i l’association fragile, nie występowali tancerze, a źródłem ruchu były wentylatory produkujące powietrze, które owiewało ubrania. Był to spektakl lub instalacja poświęcona nieobecności, powracającemu tematowi w twórczości Rizzo. Kolejne choreografie tworzył już na ciała tancerzy, przywiązując największa uwagę do przestrzeni, która kształtowana jest przez ich gesty i która ich dzieli.   

bardziej szczegółowo

  BABLET, Denis. Les Révolutions scéniques du XXe siècle. Paris : Société internationale d'art, 1975.  395 p.  
  BANES, Sally. Terspichore en baskets, post-modern dance. Paris-Pantin : Chiron -  CND (coéd.), 2002. 310 p.  
  BOISSEAU, Rosita GATTINONI, Christian. Danse et art contemporain. Paris : Nouvelles éditions Scala, 2011. 127 p. (Sentiers d’art).  
  CUNNINGHAM, Merce. Le danseur et la danse : entretiens avec Jacqueline Lesschaeve. Paris : Belfond, 1980. 250 p. (Entretiens).    
  FRIMAT, François. Qu'est-ce que la danse contemporaine (Politique de l'hybride). Paris : Presses Universitaires de France, 2010. 141 p. (Intervention philosophique).  
  GINOT, Isabelle. Dominique Bagouet, un labyrinthe dansé. Pantin : Centre national de la danse, 1999. 303 p. (Recherches – CND).  
  HUESCA, Roland. Danse, art et modernité : au mépris des usages. Paris : Presses Universitaires de France, 2012. 263 p. (Lignes d’art).    
  KUYPERS, Patricia. « Réinventer l'espace. Un entretien avec Lucinda Childs », in Nouvelles de danse. Danse et architecture, n°42-43. Bruxelles : Contredanse, 2000. p. 117-134    
 MACEL, Christine, LAVIGNE, Emma. Danser sa vie : art et danse de 1900 à nos jours. Catalogue d’exposition (Paris, Centre Pompidou, Musée national d'art moderne, 23 novembre 2011 -2 avril 2012). Paris : Centre Pompidou, 2011. 320 p.   
  MICHAUD, Éric. Théâtre au Bauhaus : 1919-1929. Lausanne : L'Age d'Homme, 1978.  201 p. (Théâtre années vingt. Série Etudes)  
  MONNIER, Mathilde, OLISLAEGER, François. Mathilde : danser après tout.  Paris-Pantin : Denoël Graphic - Centre national de la danse (coéd.), 2013. 2 volumes, 175 p. (Denoël graphic). 120 p.  
  PERRIN, Julie. Figures de l'attention – Cinq essais sur la spatialité en danse : Xavier Le Roy, Yvonne Rainer, Olga Mesa, Boris Charmatz et Merce Cunningham. Dijon : Les presses du réel, 2013. 323 p. (Nouvelles scènes).  
  RIZZO, Christian. Quelque chose suit son cours... : une année d'entretiens avec Marie-Thérèse Champesme. Pantin : Centre national de la danse, 2010. 172 p. (Parcours d’artistes).  
  RONDEAU, Corinne. Lucinda Childs. Temps/Danse. Pantin : Centre national de la danse, 2013. 157 p. (Parcours d’artistes).  
  ROUSIER, Claire. La Ribot. Pantin : Centre national de la danse, 2004. (Parcours d’artistes).  
  ROUSIER, Claire (dir.). Oskar Schlemmer : l'Homme et la figure d'art. Pantin : Centre national de la danse, 2002. 173 p. (Recherches – CND).    
  DVD  
  ABEILLE, Anne (dir.), RODES, Christine. Dominique Bagouet [DVD]. Paris : La Maison d'à côté, 2010. 2 DVD + 1 livret (132 p.).  
 BENSARD, Patrick. Lucinda Childs [DVD]. Paris : CNC [distrib.], [DL 2010],  52 mn.  (Images de la culture. Danse).
  La Ribot. Treintaycuatropiècesdistinguées&onestriptease [DVD]. Madrid : La Casa Encendida de la obra social de caja, 2007, 149 min.    
  PETER, Luc. La Ribot distinguida : Images de la culture : Danses [DVD]. Paris : CNC, 2004, 63 mn. (Images de la culture).  
  Strony internetowe  
  Lucinda Childs Dance [en ligne]. Disponible sur : : http://www.lucindachilds.com/    
  Les Carnets Bagouet [en ligne]. Disponible sur : : www.lescarnetsbagouet.org    
  Mathilde Monnier [en ligne]. Disponible sur : : http://www.mathildemonnier.com/    
  Cie Hors Champ/Fuera de Campo [en ligne]. Disponible sur : http://www.olgamesa.eu/  
  La Ribot (Maria Ribot) [en ligne]. Disponible sur : http://www.laribot.com/    
  L’association fragile / Christian Rizzo [en ligne]. Disponible sur : http://www.lassociationfragile.com/     

is_author
is_author

więcej informacji


Autor

Marie-Thérèse Champesme enseigne l'histoire de l'art et de la danse à l’Université du Littoral à Dunkerque. Parallèlement, elle collabore avec des artistes contemporains (commissariats d’expositions, accompagnement de projets, textes et entretiens…) tels que Christian Rizzo ou Peter Downsbrough.

Kredyty

Wybór fragmentów filmowych
Marie-Thérèse Champesme
 

Wybór tekstów i bibliografii
Marie-Thérèse Champesme
 

Produkcja
Maison de la Danse


Zagadnienie „Taniec i sztuki plastyczne” opracowano dzięki wsparciu Sekretariatu Generalnego francuskiego Ministerstwa Kultury i Komunikacji – Urzędu Koordynacji Polityki Kulturalnej i Innowacji. 

Your opinion interests us
By accessing the website, you acknowledge and accept the use of cookies to assist you in your browsing.
You can block these cookies by modifying the security parameters of your browser or by clicking onthis link.
I accept Learn more